شهید قلب تاریخ است

 أَلسَّلامُ عَلَى الْجُيُوبِ الْمُضَرَّجاتِ ، أَلسَّلامُ عَلَى الشِّفاهِ الذّابِلاتِ ، أَلسَّلامُ عَلَى النُّفُوسِ الْمُصْطَلَماتِ ، أَلسَّلامُ عَلَى الاَْرْواحِ الْمُخْتَلَساتِ ، أَلسَّلامُ عَلَى الاَْجْسادِ الْعارِياتِ ، أَلسَّلامُ عَلَى الْجُسُومِ الشّاحِباتِ، أَلسَّلامُ عَلَى الدِّمآءِ السّآئِلاتِ ، أَلسَّلامُ عَلَى الاَْعْضآءِ الْمُقَطَّعاتِ، أَلسَّلامُ عَلَى الرُّؤُوسِ الْمُشالاتِ، أَلسَّلامُ عَلَى النِّسْوَةِ الْبارِزاتِ، أَلسَّلامُ عَلى حُجَّةِ رَبِّ الْعالَمينَ

                   
                    باز محرم ، عاشورا ، كربلا ، شيعه و وحدت ، 1369 سال است كه می گذرد

ديشب به هيئت محل رفته بودم ، ترك ، فارس ، كرد ، مشهدی ، شمالی و جنوبی ، همه و همه در كنار هم عزاداری می كردند آن بسيجی كه هر شب در نماز جماعت مسجد حاضر بود در كنار آن جوانی كه طاعون اينترنت و بلوتوث او را به ابتذال كشيده ، حتی انقلابی و ضد انقلابی در كنار هم بر سر و سينه می زدند ، پير و جوان ، مسجدی و پاركی ، زن و مرد ، بیسواد و باسواد ، پولدارو بی پول همه و همه زير لوای خيمه عزای حضرت سيدالشهداء (ع) جمع شده بودند و به بركت خون پاک شهیدان کربلا که محور وحدتشان بود مشي معرفت و مانور نظامی داشتند و برای جهاد و شهادت کسب آمادگی می کردند عجب ذخیره ای است خون شهیدان دشت کربلا .

در خبری خواندم در ایام محرم امسال ، حدود ۱۵ هزار طبل و سنج به فروش رسیده تا در دسته جات عزاداری مورد استفاده قرار گیرد ، البته این را باید با طبل و سنجهایی که از سالهای قبل موجود است جمع زد که اگر به سی هزار برسد تفسیرش این می شود ، برای هر طبل و سنج دست کم یکصد نفر جوان در صفوف منظم ، اشعار حماسی و شعار شهادت طلبی سر می دهند و حس مردانگی و شجاعت و با عزت زیستن در آنها زنده می شود ، خوب دقت کنید " طبل و سنج، نظم ، پرچمهای رنگارنگ ، اشعار حماسی اشک و آرزوی شهادت و لباسهای متحد الشکل و حتی سر سفره با جمعیت های بالا یکصد نفری غذا خوردن "سوال این است راستی کدام مرکز آموزش نظامی در دنیا وجود دارد که بدست خود مردم وبا پول آنها اداره شود و علاوه بر آموزش نظامی روح معنوی و شجاعت را هم بویژه در جوانان بدمد و اینچنین آنها را آماده شهادت و دفاع از کیان اسلامی نماید ...؟

هر هیئت مسئول ، مکان مناسب ، امکانات ویژه ، سخنران ، مداح ، میاندا ، مسئول صوت ، برق ، تدارکات و ... تا کفش جفت کن دارد یعنی هر هیئت  یک تشکیلات منظم است که به موقع در هر زمینه ای می تواند فعال شود چه دفاع نظامی و چه سازندگی ، سی هزار طبل و سنج یعنی سه میلیون نفر در قالب سی هزار گروهان تشکیلاتی و آماده با فرماندهی منظم و آماده فقط در تهران و اضافه كنيد به آن شهرهاي ديگر و حتي كشورهاي ديگر .

                      اينجاست كه بايد گفت آمريكا هيچ غلطي نمي تواند بكند

نوشته شده توسط صياد در پنجشنبه نوزدهم دی 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

                                       بسم رب الشهداء و الصدیقین

شهيد علی توكلی از شهدای دفاع مقدس می باشد كه در قطعه 28 رديف 25 شماره 10 به خاك سپرده شده او بسيجی و جانبازی بود كه در سن 25 سالگی به شهادت رسيد ، بسيار درس خوان و فعال بود ، دارای ديپلم رياضی فیزیک و کارمند مخابرات ، در عملیات فتح المبین ، بیت المقدس ، والفجر مقدماتی ، والفجر۱ ، بدر ، خیبر ، کربلای ۴ ، کربلای ۵ ، بیت المقدس ۲ و ۴ و ۷ ، شکستن محاصره شاخ شمیران و مرصاد حضور فعال داشت و مدتها در مناطق پاوه مریوان و بانه با دشمنان انقلاب اسلامی به مقابله پرداخته بود ، وی یکبار از ناحیه کتف به شدت مجروح می شود ، بار دیگر از ناحیه پا به طوری که ۹ ماه روی تخت بیمارستان بستری می شود ، سپس از ناحیه هر دو چشم مجروح و بینایی کامل یک چشمش را از دست می دهد و چشم دیگرش نیز آسیب جدی می بیند ، و بالاخره در انتهای جنگ به تاریخ ۱/۵/۶۷ در حالیکه به واقع شرعا و عرفا دین خود را به اسلام ادا کرده بود با آن پیکر پر جراحت ولی نه خسته ، مزد مجاهدت خود را که همانا جز شهادت نبود از خدای شهیدان دریافت می کند وقتی برای آخرین بار پدرش به او می گوید بس است دیگر ، اینهمه جبهه رفته ای ، چشمانت را داده ای و پا و کتفت آسیب جدی دیده است ، در جواب پدر می گوید : شما هم پنجاه سال نماز خوانده ای دیگر نخوان ؟! این پاسخ آنقدر جانانه است که پس از آن پدر خود ، پسرش را برای شهادت بدرقه می کند .

شهید علی توکلی به کاروان کربلا می پیوندد و به ندای هل من ناصر ینصرنی حسین (ع) لبیک می گوید و وصیت نامه زیبایی از خود به جای می گذارد که باید گفت بزرگترین غنیمت ما از جنگ همین شهدا و وصایاست .

و اما سالهاست که محرم می آید و می رود ، هر ساله به جای آنکه خود را به قافله سال ۶۱ هجری برسانیم یک سال از آن دورتر می شویم ، چرا که ٬ هراز گاهی مظلومانی را در مقابل دیدگان ما به خاک و خون می کشند ، یک روز در لبنان روزی دیگر در عراق ، یک روز در افغانستان و امروز در غزه ...

اما من و تو نه به وصیت ابراهیم زمان خمینی بت شکن و نه فرمایشات جانشین برحقش خامنه ای عزیز عمل می کنیم و نه به یاد شهیدانی مثل علی توکلی و جواد افراسیابی ، جنگروی ، نادر نادری و ابراهیم حسامی و موحد دانش می افتیم که با پای و دست قطع شده و چشمان مصنوعی هم دست از جهاد نکشیدند رفتند و خود رابه کربلا رساندند و امروز پرچم را به دست سید حسن نصرالله ، اسماعیل هنیه و منتظر الزیدی ها سپردند ، حداقل بیایید اعتراف کنیم که دنیا و زخارف آن دست و پایمان را بسته (وقعدت بی اغلالی ) و الا علی توکلی شدن کار آسانی است و این را خود شهید نیز می گوید . 

متن وصیت نامه جانباز شهید علی توکلی

                                                   بسم الله الرحمن الرحیم

ای کسانی که ایمان آورده اید چرا هنگامی که به شما امر می شود که برای جهاد در راه خدا بیدرنگ حرکت کنید سستی و سنگینی می کنید ؟ و به زمین می چسبید ؟ آیا به زندگانی دنیا به جای آخرت راضی شده اید ؟ و حال آنکه متاع دنیا در برابر آخرت بسیار چیز اندکی است . اگر به سوی میدان جهاد حرکت نکنید خدا شما را به عذابی دردناک مجازات خواهد کرد و گروه دیگری را به جای شما برای جهاد بر می گمارد . شما به خدا زیانی نرسانیده اید و خدا به همه چیز تواناست . سوره توبه آیه ۳۸ و ۳۹

                 تکلیف ما را امام حسین (ع) معین کرده است .

                                                                          امام خمینی(ره)

آری آنگاه که انسان عاشق می شود ، آنگاه که پای عشق به میان می اید سوختن و فنا شدن پا به عرصه میدان می نهد و عاشق خود را فدای معبود می کند. آری از وقتی که پا به وادی عشق به وصال تو گذاردم عشق مرا به پیمودن کوی معشوق وا می داشت و در مقابل آن عقل مرا از خطرات را نهی می کرد . عشق گلهای پر طراوت بوستان وصال را در مقابل دیدگانم جلوه گر می ساخت و در مقابل آن عقل خوارهای خون ریز را در جوار گلها گوشزد می نمود . عقل برایم می گفت : من سبب کمالاتم ولی عشق می گفت : من نه در بند خیالاتم . عقل می گفت : من در شهر وجود مهمترم . ولی عشق می گفت : من از بود و وجود بهترم . عقل میگفت : من تقوا به کار دارم ولی عشق می گفت : مرا علم بلاغت است . عقل میگفت من درگیر مکتب تعلیمم ولی عشق میگفت : مرا ز عالم ، فراقت است . عقل میگفت مرا غرایب و لطایف یاد است ولی عشق میگفت : هر چه غیر از اوست همه بر باد است . عقل میگفت : که دل ۷ منزل و ماوای من است . ولی عشق می خندید و می گفت : که یا جای من است یا جای تو .و حقیر هر چه سعی کردم ، نتوانستم از این عشق بگریزم و همیشه عشق بر من غالب و عقل مغلوب آن . حقیر نیز در این میان تصمیم خویش را استوار نمودم و پای به راه عشق گذاردم و تا به خود آمدم دیگر راهی جز فدا شدن در راه معبود نداشتم . آری چه زیباست آگاهانه به پیشواز یار رفتن . چه شیرین است جان دادن در راه خدا . چه عارفانه است ناله آخرین را سر دادن . چه پویاست راه حسینیان . و چه عظیم است تکلیف دفاع از اسلام و قرآن ، و چه سنگین است مسئولیت زینبیان در رساندن پیام خون شهیدان و راست قامتان جاودانه تاریخ .

خداوندا تو میدانی که در جستجویت بودم و عشق دیدارت ، عقل را از کفم ربوده بود و به هر جا می رفتم جلوه ای از انوار عظیم تو را می دیدم . خدایا چه بگویم و چه بنویسم که قلم از عظمت تو تنفسش به شمارش افتاده است خداوندا سعی کردم با تمام وجود ترا احساس کنم چه احساس شیرینی ، آخر چه کسی میتواند شادی منتظری را در دیدار با معشوقش وصف کند ؟ چه قلمی است که بتواند خون را به رشته تحریر در اورد ؟ ای کاش قلب آدمی به رشته تحریر در می آمد تا عشق و شور آن بطور همگانی به وصف در آید . آری به هر حال عشق از بند اسارت هوی و هوس رها می شود و عاشقانه به سوی معبود می رود . خداوندا تو خود می دانی که ادای تکلیف و عش به تو بود که ما را اینگونه روانه جبهه ها کرد نه برای تحسین گفتن مردم از ما . تو خود شاهدی که برای انجام وظیفه و جلب رضای تو در این بیابانها سر گردان هستیم . و در این میان همه چیز جز شهادت نمی توانست گلوی تشنه ما را سیراب کند . البته دنیا بداند و آن گوش های سنگین و قلبهای مهر خورده و چشمان کور شده به هوش و اگاه باشند که ما شهادت را به سینه تاریخ خواهیم کوبید تا تمامی کفر و ظلم را به پای میز بکشانیم تا بگوییم ما پیرو اسلام و مقلد بی چون و چرای حسین (ع) و فرزند الهی اش امام خمینی هستیم . مقلد امامی هستیم که می فرمایند : امروز روز عاشورای حسینی است امروز ایران کربلاست ، حسینیان آماده باشید ، امروز روز نشاط عاشقان خداست ، روز جشن و سرور عارفان الهی است . امروز روز درنگ نیست امروز روز صیقل انسانیت انسانهاست روز جنگ است درنگ امروز ، فردای اسارت باری را دارد و الی آخر .

آری تا تقاص سیلی حضرت زهرا (س) را نگیریم از پای نخواهیم نشست و تا آخر جهاد خواهیم کرد ُ و در آخر راه به آخرین حربه خود یعنی شهادت دست خواهیم برد و یا شهادتمان تمامی کسانی را که در مقابل اسلام و امام عزیزمان موضع گرفتند . آنها را به پای میز محاکمه خواهیم کشاند . و تو ای زمان شاهد باش و تو ای تاریخ بنویس که مقلد امام خمینی ، خونش را فقط در راه اسلام ناب محمدی و اسلام پا برهنه ها می دهد و سرا پا گوش به فرمان این مرد الهی می باشد .و وصیتم و نه نصیحتم به دوستانم این است که قدر و عظمت امام امت ، این مرد الهی را بدانید که امام عزیز ، حجتش را بر همه ما تمام کردند و گفتند : تکلیف ما را امام حسین (ع) معین کرده است و دیگر هیچ عذر و بهانه ای پذیرفته نیست و بدانید که آخرین حربه شیطان حربه بهانه است بدانیم بهشت را به بها دهند نه بهانه و بدانیم مسائلی چون تحصیل و خانواده و هماهنگ نبودن و غیره بهانه ای بیشس نیست چرا که امام حسین (ع) حتی طفل شش ماهه خود را حضرت علی اصغر (ع) را نیز به میدان نبرد آورد ، و به اهل فهم فهماند که نباید زیر بار ذلت رفت و در راه اسلام از همه چیزمان باید بگذریم و خود را به عناوین مختلف توجیه نکینیم و سعی کنیم که این ایه مبارکه قرآن کریم که می فرماید : اگر آنان قصد جهاد داشتند درست مهیای آن می شدند ولیکن خدا هم از توفیق دادن و برانگیختن آنها به جهان کراهت داشت ( تا از آن سعادت بزرگ ) آنها را باز داشت و حکم شد که ای نالایقان ، شما هم با معضوران عاجز در خانه خود بنشینید ، در مورد ما صدق نکند و ما شمول این ایه نشویم و مردانه لباس پر زرق و برق حب دنیا را از تن خارج کنیم و زره جهاد و میدان نبرد بر تن کنیم و به سوی نبرد با استکبار جهانی بشتابیم و مشوق دیگران نیز باشیم و دیگران را از حضور در جهاد منع نکنیم که قر آن کریم می فرماید : آنهایی  خوشحالند که از حکم جهاد در رکاب رسول خدا تخلف ورزیدند و مجاهده به مال و جانشان در راه خدا بر آنان سخت ناگوار بود و مومنان را هم از جهاد منع کرده و به انها می گفتند شما در این هوای سوزان از وطن خود بیرون نروید ، آنان را بگو آتش دوزخ بسیار سوزان تر از این هواست اگر می فهمید .

حقیر که هر چه فکر کردم دیدم بعد از عمری هنوز اندر خم یک کوچه ام و برای سرای باقی توشه ای برداشت نکرده ام ولی به لطف و کرم ذات حق پناه آوردم و از او می خواهم که از در فضلش با ما برخورد کند و نه از عدل و از او می خواهیم که هر چه را خواست از ما بگیرد ولی به خانم زهرا (س) ایمان ما را نسبت به خودش و اسلام و امام عزیز نگیرد و در آخر خدا را گواه می گیرم که حقیر این مطالبی را که روی کاغذ آوردم به این نیت ننوشتم که کسی را سر زنش کنم یا کسی ما را تحسین بگوید بلکه خواسته ام در ون آتشین خود را تسکین و آرام کنم و نوشته حقیر از کسی انتظار ندارد بلکه فریاد زجه ای است که از سینه پر درد و خون به فضا طنین افکنده و فقط سایه ای کمرنگ از این زجرها بر این صفحات نقش بسته است .

از خداوند تبارک و تعالی بقا و طول عمر امام عزیزمان را تا ظهور حضرت مهدی (عج) را خواهانم .

خوب است که در آخر به نیت زنده نگه داشتن یاد تمامی شهدا تکه کلامی از سردار رشید اسلام شهید دکتر مصطفی چمران این صفحه را مزین فرماید و آن کلام شهید این است که : به هنگام شیپور جنگ ، مرد از نامرد شناخته می شود پس ای شیپورچی بنواز ، تا مرد از نامرد تمیز داده شود .

والسلام 

منتظر شهادت ، عبدالله عاصی الحقیر

علی توکلی ۲۵/۴/۶۷ روز شنبه

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی (عج) حتی کنار مهدی (عج) خمینی را نگه دار  رزمندگان اسلام نصرت عطا بفرما

نوشته شده توسط صياد در جمعه سیزدهم دی 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت